Słowo „kanapa” pochodzi z z franc. Canapé z łac. canopium. Mebel ten, służący zarówno do siedzenia, jak i odpoczynku, ma historię sięgającą starożytnej Grecji i Rzymu.

Poniżej prezentujemy zestawienie popularnych typów kanap, które często pojawiają się wśród antyków i mogą zainteresować miłośników dawnych mebli.

Sofa boudeuse

Sofa boudeuse to niewielki, tapicerowany mebel z dwoma siedziskami, które dzielą wspólne oparcie, ustawione w przeciwnych kierunkach. Pojawiła się w połowie XIX wieku, najprawdopodobniej we Francji, i jest charakterystyczna dla bogato zdobionych mebli w stylu Drugiego Cesarstwa. Jej konstrukcja często wykorzystuje sprężyny spiralne, co zapewnia większy komfort.

Znana również jako dos-à-dos („plecami do pleców”), nazwa boudeuse oznacza „nadąsaną”. Można sobie wyobrazić parę kochanków siedzących na niej obrażonych, odwróconych do siebie plecami.

Sofa camelback

Sofa camelback to tapicerowany mebel o charakterystycznie wygiętym oparciu, które wznosi się najwyżej na środku i delikatnie unosi na końcach. Często wyposażona jest w zwijane podłokietniki. Popularna w XVIII-wiecznej Anglii i Ameryce, występuje zarówno jako kanapa, jak i mniejsza siedziba typu settee.

Kształt nóg i stóp zależy od okresu. W stylach Queen Anne i Chippendale dominują nogi cabriole, Hepplewhite preferował smukłe, zwężające się nogi, a w meblach w stylu Empire można znaleźć bogato rzeźbione stopy monopodium.

Ze względu na falisty kształt oparcia, sofa ta bywa nazywana „humpback” (garbuską).

Canapé à Confidante

Canapé à Confidante to elegancka, wydłużona sofa z dodatkowymi siedziskami po bokach, ustawionymi pod kątem prostym do głównej części. Pojawiła się we Francji w XVIII w., gdy zaczęto eksperymentować z nowymi formami mebli. Styl ten jest charakterystyczny dla epoki Ludwika XV oraz rokokowych projektów, a także ich XIX-wiecznych replik.

Pod względem funkcji przypomina sofę indiscret, ale ma dłuższą centralną część, dzięki czemu mogą na niej swobodnie siedzieć co najmniej trzy osoby. Mebel ten łączy dekoracyjność z wygodą, będąc jednocześnie elementem towarzyskich salonów tamtych czasów.

Sofa Chesterfield

Sofa Chesterfield to głęboka, całkowicie tapicerowana kanapa z zaokrąglonymi, zwiniętymi podłokietnikami, które mają tę samą wysokość co oparcie, tworząc jedną, płynnie przechodzącą krzywiznę. Tradycyjnie tapicerowana skórą, z guzikami i pikowaniem, choć można spotkać wersje z innymi materiałami. Pierwsze modele miały stopy w kształcie tępych strzałek, a późniejsze wersje osadzono na stopach kulistych, blokowych lub okrągłych.

Kanapa powstała w Anglii pod koniec XVIII w. Mówi się, że nazwa pochodzi od hrabiego Chesterfield, który miał zlecić jej wykonanie. Styl ten jest silnie związany z wiktoriańskimi wnętrzami XIX w., a szczególnie z rozwojem technologii sprężyn spiralnych w latach 30. XIX w.

Chesterfield to mebel elegancki, który kojarzy się z luksusowymi bibliotekami i salonami dla dżentelmenów, podobnie jak fotele klubowe czy fotele z wysokim oparciem.