Polskie szkło użytkowe z lat 60.–80. XX w. powstawało w hutach takich jak Ząbkowice, Hortensja czy Sudety. Projektowali je wybitni twórcy, m.in. Zbigniew Horbowy, Jan Sylwester Drost czy Eryka Trzewik-Drost. Charakteryzowało się eksperymentem formy i koloru, a także dużą swobodą projektową jak na realia produkcji przemysłowej tamtego okresu. 

Mid-century modern, z kolei, to międzynarodowy nurt designu lat 50.–70. XX w., oparty na prostocie formy, funkcjonalności i organicznych kształtach. W obu przypadkach wspólnym mianownikiem jest poszukiwanie harmonii między użytkowością a estetyką.

Dlaczego szkło vintage wraca do wnętrz?

Powrót szkła PRL nie jest przypadkowy. Wynika z kilku wyraźnych trendów:

• odejście od masowej produkcji i powtarzalności,
• rosnąca wartość przedmiotów unikatowych i kolekcjonerskich,
• potrzeba autentyczności i „historii” we wnętrzach,
• moda na styl vintage i slow design,
• coraz większa świadomość ekologiczna (re-use zamiast kupowania nowych rzeczy).

W efekcie szkło z PRL przestaje być traktowane jako relikt przeszłości, a zaczyna funkcjonować jako świadomie wybierany element aranżacji.

Szkło jako obiekt światła i formy

Współczesne podejście do szkła vintage nie skupia się już tylko na jego funkcji użytkowej. Wazony, patery czy misy stają się przede wszystkim obiektami wizualnymi – „łapią” światło, budują kolor i tworzą nastrój we wnętrzu.

Charakterystyczne dla polskiego szkła z tego okresu były:

• intensywne barwy (bursztyn, zieleń, kobalt),
• organiczne, płynne formy,
• struktury i tłoczenia wpływające na odbiór światła.

Wiele z tych projektów było traktowanych niemal jak małe rzeźby użytkowe, co dziś idealnie wpisuje się w estetykę współczesnych wnętrz.

Styl skandynawski a szkło vintage

Na pierwszy rzut oka minimalistyczny styl skandynawski i kolorowe szkło PRL mogą wydawać się przeciwieństwami. W praktyce jednak bardzo dobrze się uzupełniają.

Skandynawskie wnętrza bazują na jasności, prostocie i neutralnych kolorach. W takiej przestrzeni szkło vintage pełni rolę akcentu – wprowadza kolor, miękkość i indywidualny charakter, nie zaburzając przy tym harmonii.

Łączy je także podejście do materiału i światła – w obu estetykach kluczowe jest to, jak przedmiot funkcjonuje w przestrzeni, a nie tylko jak wygląda sam w sobie. Dlatego pojedynczy wazon czy misa z PRL potrafi „ożywić” minimalistyczne wnętrze, nie odbierając mu lekkości.

Dlaczego kolekcjonerzy i projektanci znów sięgają po PRL?

Szkło z polskich hut jest dziś szczególnie cenione nie tylko za estetykę, ale też historię i ograniczoną dostępność. Wiele projektów powstawało w krótkich seriach, często ręcznie lub półręcznie, co dziś znacząco podnosi ich wartość kolekcjonerską. 

Dodatkowo projekty takich twórców jak Horbowy czy Drosty są dziś uznawane za ikony polskiego designu – ich prace łączą nowoczesność formy z eksperymentem materiałowym, który nadal wygląda świeżo.

Powrót szkła vintage to nie nostalgia, ale świadomy wybór estetyczny. PRL i mid-century modern oferują coś, czego często brakuje współczesnym wnętrzom – autentyczność, charakter i indywidualność.

To dlatego szkło sprzed dekad nie tylko wraca do łask, ale staje się jednym z najbardziej pożądanych elementów współczesnego designu.